Veteranenhulp

Wie ik ben?

Drs. C.W. Epke
Drs. C.W. Epke

1959: jong, avontuurlijk en onervaren stond ik op de stoep van het Marine Opkomstcentrum te Voorschoten voor de medische en psychologische keuring om mij - nadat ik daar zonder veel kleerscheuren doorheen kwam - voor het grote avontuur aan te melden bij de Koninklijke Marine. Gedurende de daarop volgende zes jaren werd ik zeer snel ouder, verbreedde zich mijn ervaring enorm en was het avontuurlijke leven plotsklaps stukken minder aantrekkelijk dan verwacht. O zeker, ik heb een prachtige tijd gehad bij de Marine, maar ook tijden waarin de wereld overhoop lag.

1962: voormalig Nederlands Nieuw-Guinea dat met Indonesië een oorlogssituatie had bereikt. De marine was daar nadrukkelijk aanwezig, veelal om onze grondtroepen bij te staan met acties, die grote indrukken achterlieten.

Tijdens mijn jarenlange diensttijd kreeg ik contact met medeveteranen uit voormalig Nederlands-Indië, Korea en Nieuw-Guinea en natuurlijk gingen de gesprekken over dingen die we hadden meegemaakt. Ik had het geluk dat ik erover kon praten en al die gebeurtenissen een plaats kon geven. Veel van mijn medeveteranen hadden het er echter ontzettend moeilijk mee; ze konden het aan het thuisfront niet kwijt en het werd van kwaad tot erger. We spraken daar vaak tijdens reünies over en op enig moment dacht ik: hier ga ik wat aan doen!

Na mijn diensttijd ging ik erover nadenken hoe ik deze veteranen zou kunnen helpen. Ik begon aan de studie psychologie waarvoor ik uiteindelijk aan de universiteit Antwerpen ben afgestudeerd. Mijn vakgebied als psycholoog ligt nu op het gebied van, hoe kan het ook anders, posttraumatische stress-stoornissen, beter bekend onder de naam PTSS.

Het verleden heeft mij niet ingehaald, maar ik heb het verleden gebruikt om er uiteindelijk een prachtig beroep van te maken. Omdat de wereld met zijn burgers niet zal veranderen, zal er altijd weer een Nieuw-Guinea, Libanon, Afghanistan komen, zullen er onverwerkte ervaringen blijven en zullen er hulpverleners moeten zijn. Ik zou willen dat het anders was, maar de werkelijkheid leert elke keer weer anders.